i was bored so i thought of looking for some interesting stuff on the internet… check these out!

item #1 - for people, men especially, who would love to try a new way of eating a sumptuous (and i mean mouth-watering sumptuous) meal…

http://skirmisher.org/weird-shit/japanese-resto-lets-you-feast-on-naked-ladies/

item #2 - chinese soldiers show some camouflage-d love on V-day…

item #3 - korean toilet signs (DOs and DONTs)

For more interesting news and pics, visit weirdasianews.com!

it’s been a while since the last time i wrote about the updates in my life… ang totoo ang dami-daming nangyari sakin na halos di ko na alam kung saan ako dapat magsimulang magkwento… may mga pagkakataon na gustung-gusto kong ilabas ang nasa loob ko pero di ko naman pwedeng sabihin sa lahat ng tao… syempre dapat pinipili ko kung kanino ko dapat sinasabi ang mga bagay-bagay… nakakainis talaga kapag hindi ko nai-express ang feelings ko… tuloy sa ibang tao ko nabubunton ang frustrations ko sa buhay… ang daming kulang sa buhay ko na dapat punan… may mga chances na dumarating, pero di ko naman alam kung paano haharapin o kung paano tatanggapin… nagmumukhang naka-battle mode ako parati dahil sa reluctancy ko… it’s like i’m always holding back, afraid of unknown things… i have been praying for certain things to come at the right time… may mga dumating pero i don’t know how to ‘know’ kung yun na ba yung right time… ang tendency is it all slips away… pano ba naman kasi malalaman kung nasa timing na ba ang lahat? ayoko namang tira na lang ako ng tira… tapos di naman pala talaga hinog yung mangga… gets nyo ba? ayoko din na binibitin ko sa ire yung mga tao… kumbaga, kung kelan choks na masyado yung moment eh ‘vanished’ na ang next drama ko… obviously, lovelife section na ang tinutumbok ko… ang daming harang sa daan… para bang checkpoint dyan sa may sirawan banda? kapag gagawa ako ng move eh maghihintay pa ako ng reaction sa mga atribidang sanggigilid para i-assure na tama yung ginagawa ko… marami din kasi akong gwardiya, mga engot na nagbabantay sa bawat galaw ko… may mga buwaya pang abot-langit ang taas ng kilay pag nakatingin sa direksyon ko… ano ba yan, pano ba pumatay ng demonyo?!!

nakakainis talaga, one time nung nag-e-emote ako sa song ni nina… "someday someone’s gonna love me, the way i wanted you to need me, someday someone’s gonna take your place…" punyemas, i’ve been forcing myself to relate to the lyrics… pero kahit anong gawin ko, di pa rin tumatama sa target… pano ba naman, talagang no one’s gonna take ‘your place’ because wala man ju’y ‘you in my life’ in the first place… or kung  naa ba’y ‘place’ na na-fill or ready to be filled…hindi rin ‘nya’ naman talaga nakuha yung place na yun… di man naging ‘kami’… at di man ako sure na talagang ang love ‘nya’ ay ako lang… because all this time, di ‘nya’ man talaga kinlaro sa akin yun… kasi kung naging consistent lang yung words tsaka actions ‘nya’, it would have been the end of all this confusion… haaay, and yun na nga… i left… well, it’s more of ‘i escaped!’… nakakapraning… but the bad news is… di lang pala ako ang um-eskapo, ’sya’ din pala gumawa ng own drama… it wasn’t a surprise to me at all… i knew it was coming… and i accepted it naman… pero i hope for better things to come… God will lead the way… and i think i’m right on track… love for myself na lang ang uunahin ko ngayon, as in sobrang love for myself ang kelangan ko dahil hindi madaling layasan ang lahat na na-establish mo na… speaking of established connections, umuwi na yung mga amoy-kimchi kong mga estudyante… san pa, eh di sa korea! nahirapan kaya ako magturo ng english sa mga yun… pero naging close friends naman kami lahat kahit na kulang sila ng limang paligo sakin… ang maganda lang eh branded lagi suot nila… so, ngayon pa-email-email na lang kami… minsan may mga collect calls, pero syempre sila nagbabayad… hello? kahit nga isang sachet ng palmolive naturals shampoo with coco milk eh hindi ko mabili para sa sarili ko, pagbabayarin pa ako ng phone bills for IDD calls? ang chaka-chaka naman nun…summer na naman… nag-advance beach trip kami 2 weeks ago sa costa marina, samal island… it was fun… very short pero unforgettable din… cool kasi mga kasama ko, game na game… tsaka alam ko na pano laruin yung card game na ‘bluff’, thanks to jp who, btw, stopped working in seattle effective language center… and kudos to aicar din pala for the yummy sample of their dusk till dawn specialty… di ko nga lang sure kung may pinagkaiba ba yung kinain namin sa ibang chicken/pork barbecue… oh, how i miss my mum anita, my sister barbie, and the other teachers in the academy… i still get to see them pa naman pero it feels different now na part-time na ako… parang i don’t belong anymore… tsaka wala na akong sariling space doon…waaah! room 15, i miss you of all things!